سخن نوشت
امام علی علیه السلام:
- عزیزترین عزّت، دانش است، چرا که با آن معاد شناخته مىشود و راه کسب معاش به دست مىآید و خوارترین خوارى، نادانى است، چرا که نادان کر و لال و کور و سرگردان است.
- هر چه محبت داری نثار دوستت کن اما هر چه اطمینان داری به پای او مریز.
- از خداوند سبحان، گذشت از گناه و تندرستی و خوبی را بخواهید .
- به دوستت ،قبل از آزمایش ،اعتماد مکن.
- هر کس خودش را اصلاح نکند، نمىتواند دیگران را اصلاح نماید.
- شادى مؤمن در چهره اوست ، قدرت وى در دینش، و اندوه او در دلش
- خردمند ، کسى است که تجربهها پندش دهد .
- دوستدار حقیقی تو کسی است که از تو چاپلوسی نمیکند و ستایشگر واقعی تو آنکه تو را از [ستایشهایش دربارۀ تو] باخبر نمیکند.
- حق با شخصیتها شناخته نمیشود؛ حق را بشناس تا اهل آن را بشناسی.
- حسد، بدن را فرسوده و علیل مى کند.
- بهترین دوستانت، کسى است که با راستگویی اش تو را به راستگویى دعوت کند و با اعمال نیک خود، تو را به انجام اعمال خوب برانگیزد.
- در کار آخرت باش تا دنیا ذلیلانه به تو رو آورد.
- دوستى، خویشاوندى اکتسابى است.
- شریفترین خصلتها وفاى به عهد است.
- عاقل کسى است که جدّىاش از شوخىاش بیشتر باشد و با کمک عقلش بر هوا و هوسش پیروز گردد
- هر کس خود را، از رأى و نظر دیگران بىنیاز بداند، خودش را به خطر انداخته است.
- به بهشت نخواهد رسید ، جز کسى که براى آن بکوشد.
- گریه نکردن از سختی دل است...سختی دل از گناه زیاد است...
گناه زیاد از آرزوهای بسیار و دست نیافتنی است...
آرزوهای دست نیافتنی از فراموشی مرگ است...
فراموشی مرگ از محبت به مال دنیاست...
محبت به مال دنیا سرآغاز همه خطا هاست...
نـام و یـاد خـدا آرامبخش دلهـاست